معين الدين جويني از مشايخ ووعاظ جوين در قرن 8 هجري قمري و از جمله نويسندگان و شاعران معروف عصر خود است وي در اشعارش معين و بندرت معيني تخلص مي كرد از دولتشاه به بعد همه جا او را بالقب شعري معيني ياد كرده اند .

وي از مشاهير ادبا و شعراي صوفيه مي باشد كه نخست علوم ظاهري را از فخرالدين اسفرايني اخذ كرده و سپس داخل حوزه ارشاد شيخ سعد الدين حموي گرديده است .

معين اطلاعات ديني خود را همراه عرفان آميخته تا سخنش دلنشين گردد ،تحصيلات اوليه اش را در جوين گذراند و پس از طي مدارج كمال در علم به شاگردي فخرالدين بهشتي مولف شرح فرايض اختصاص يافت و در تصوف مريد و پيرو خاندان شيخ سعدالدين حموي گرديد.

معين در عهد سلطنت ابو سعيد بهادر (736)از خراسان به عراق و آذربايجان سفر كرده و محل عنايت خواجه غياث الدين محمد بن رشيد الدين فضل ا... وزير قرار گرفت و در همدان اقامت گزيد و سپس از آنجا به بغداد و مكه و مدينه رفت و بعد از اداي فرايض به خراسان بازگشت .

در حال حاضر آرامگاه وي در روستاي انداده قرار دارد هر چند كه سندي دال بر اين نياز به كاوش باستان شناسي دارد كه كمك شاياني به رفع اين مجهول مي كند .در جوار اين آرامگاه ،آرامگاه شهداء احداث گرديده است وي سال 781 ه.ق وفات يافت .

اثرمعروف او به نثر فارسي كتاب مشهور نگارستان است كه به تقليد از گلستان شيخ اجل سعدي در عهد ابو سعيد و وزيرش غياث الدين محمد نگارش يافته و به نام مراد معين الدين يعني سعد الدين حموي آراسته شد .