|
چون
سعدالدين مدتي در حما يكي از شهر هاي دمشق يا جبل قاسيون اقامت داشته
بهمين جهت به حموي معروف شده است .در بين ادبا اتفاق نظر در زاد روز و
مرگ وي وجود ندارد اما اجماع كلي سال 586را زاد روز حموي و سال 649تا
650ه.ق سال وفاتش ذكر كرده اند .
شيخ
سعد الدين حموي جويني از عرفاي قرن 6و7ه.ق است كه در بحر آباد جوين
سبزوار متولد شد ،تحصيلات اوليه اش را در سبزوار و نيشابور گذراند و به
منظور كسب فيض از محضر اساتيد و مشاهير وقت بمدت 25سال به شهرهاي جبل
قاسيون ،عراق و خوارزم به مسافرت پرداخته است ،در اين مدت از محضر
اساتيدي چون خواجه نجم الدين كبري ،صدر الدين قونوي و شهاب الدين خيوفي
مستفيض ومفيض به شاگرداني چون شمس الدين طبري عزيز نسفي و ....گرديد،وي
را رائض به معني رام كننده ميدان دري و تازي و خسرو ايوان حقيقي و
مجازي سير و سلوك از عين به يقين گفته اند .
حموي
سعدالدين بعد از مرگ معين الدين جاجرمي مدرس مدرسه نظاميه نيشابور شد و
آورده اند كه بعد از نيشابور به خوارزم رفت و به صحبت شيخ نجم الدين
كبري پيوست واز او اجازه ارشاد يافت ،سپس به موطن خود بحر آباد جوين
بازگشت و خلعتهاي شاهانه را فروخت و با پول آن خانقاه خود را تعمير كرد
وي در روز عيد قربان سال 650 ه.ق جان به جان آفرين سپرد و به لقاءا...
پيوست .
كتب
حموي :
1-سجنجل الارواح ونقوش الارواح.2-سكينه الصالحين .3-قلب المنقلب.4-كشف
المحجوب .5-محبوب المحبين و مطلبو الواصلين كه در آداب و اختلاف است به
نوشته كتاب مجالس المومنين اين كتاب در علم حروف است. |