|
امین گلستانی بُجدَنی از شعرای ظنزپرداز و اجتماعی معاصر است که در سال
1313 در روستای بجدن دهستان خَواشُد-60 کیلومتری جنوب غربی سبزوار- دیده به
جهان گشود. پدرش سلطانمراد گلستانی نیز از طایفه میرچولی ها بود و خود در
شعر و ادب و... دست داشت و تحصیلات حوزوی خود را در حوزه های علمیه سبزوار
فراگرفته و در علم قرائت قرآن و هنر خوشنویسی بویژه خط نسخ، ثلث و نستعلیق
مهارت داشت.
امین دوران کودکی را در مکتب خانه فراگرفت. مدتی
نیز زیر دست پدر آموزش های اولیه را آموخت. با
ادامه دادن درس خود، سوادی در حدود دیپلم کسب کرد و زادگاهش را به قصد
تهران و سپس شیراز ترک کرد. از شیراز به یزد رفت و مدتی به استخدام یک شرکت
صنعتی و معدنی در آمد. مدت زمانی نیز به کسب تخصص در زمینه معدن مشغول شد و
در شرکت مذکور، سمت¬هایی چون: سرپرست، کارشناس، استادکار فنی و رئیس و
مباشر معدن برعهده داشت. برای بازنماندن از تحصیل فرزندانش سعید و آرش، خود
را به تهران منتقل کرد و اینک با خانواده در این شهر زندگی می کند.
گلستانی از دوره جوانی به سرودن شعر علاقه زیادی داشت و مشوق اصلی او پدرش
بود. علاوه بر پدر برادرانش نیز طبع شعر دارند. غالب اشعارش درون مايه
اجتماعی، مذهبی، طنز و فکاهی دارد و بیشتر در مجله ادبی صائب، ماهنامه
خورجین، طنز پارسی و... چاپ و منتشر شده است. تخلص شعری وی «امين»
است و طنزهای خود را با اسامی و عناوینی چون: بجدنی، گلستانی، سبزواری و یا
ترکیبی از آنها به چاپ رسانده و قسمتی از اشعارش با عنوان «گزيده
اشعار امین گلستانی سبزواری» یا «دیوان گلستانی» به همت انتشارات «پژوهان»
تهران در 288صفحه به سال 1385 منتشر شده است.
شعر اخلاقی زیر، نمونه طبع این شاعر سبزواری است:
از نســیم خُـرّم و صبـح بهــار
بهـره بـردار ای بـرادر، زینــهار
شاد وخندان از سرا بیرون خَرام
تا شـود دوران و ایّامـت بکـام
کن توکّـل بـر خداونـد کـریم
تا شود دور از تو شیطان رجیم
از سرت بیرون نما کِبر و غرور
تا بیـابی روزی خـود را وفـور
با خلوص و عشق، پند من شنو
بـر صـراط مستـقیم حـق بـرو
باش اندر خدمت خَلـق و خدا
تا رضا گردد خداونـد از شمـا
از تظاهر دور بنما نفس خویش
تا نگردد قلب مسرورت پریش
غیبت و تهمت فرو بگذار هین
تا جلا پیـدا کند قلبت «امین».
1-برگرفته
از: گزیده اشعار امین گلستانی سبزواری، مقدمه، صص23- 25. | 
