صفحه اول(فهرست)
		به نام خداوند رحمتگر مهربان   بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ   سوگند به ماديانهائى كه با همهمه تازانند و با سم[هاى] خود از سنگ آتش مى‏جهانند (1)   وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ﴿1﴾   و برق [از سنگ] همى جهانند (2)   فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ﴿2﴾   و صبحگاهان هجوم آرند (3)   فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ﴿3﴾   و با آن [يورش] گردى برانگيزند (4)   فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿4﴾   و بدان [هجوم] در دل گروهى درآيند (5)   فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿5﴾   كه انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است (6)   إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ﴿6﴾   و او خود بر اين [امر] نيك گواه است (7)   وَإِنَّهُ عَلَى ذَلِكَ لَشَهِيدٌ ﴿7﴾   و راستى او سخت‏شيفته مال است (8)   وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾   مگر نمى‏داند كه چون آنچه در گورهاست بيرون ريخته گردد (9)   أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ﴿9﴾   و آنچه در سينه‏هاست فاش شود (10)   وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ﴿10﴾   در چنان روزى پروردگارشان به [حال] ايشان نيك آگاه است (11)   إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌ ﴿11﴾