|
به نام خداوند رحمتگر مهربان |
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
|
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين
استخدايى را كه پادشاه پاك ارجمند فرزانه است تسبيح مىگويند
(1) |
|
يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ
الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿1﴾
|
|
اوست آن كس كه در ميان
بىسوادان فرستادهاى از خودشان برانگيخت تا آيات او را بر آنان بخواند و
پاكشان گرداند و كتاب و حكمت بديشان بياموزد و [آنان] قطعا پيش از آن در
گمراهى آشكارى بودند (2)
|
|
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو
عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ
وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ
﴿2﴾ |
|
و [نيز بر جماعتهايى] ديگر از
ايشان كه هنوز به آنها نپيوستهاند و اوست ارجمند سنجيدهكار
(3) |
|
وَآخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ وَهُوَ الْعَزِيزُ
الْحَكِيمُ ﴿3﴾ |
|
اين فضل خداست آن را به هر كه
بخواهد عطا مىكند و خدا داراى فضل بسيار است
(4) |
|
ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ
الْعَظِيمِ ﴿4﴾ |
|
مثل كسانى كه [عمل به] تورات بر
آنان بار شد [و بدان مكلف گرديدند] آنگاه آن را به كار نبستند همچون مثل
خرى است كه كتابهايى را برپشت مىكشد [وه] چه زشت است وصف آن قومى كه آيات
خدا را به دروغ گرفتند و خدا مردم ستمگر را راه نمىنمايد
(5) |
|
مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ
الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَارًا بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ
كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
﴿5﴾ |
|
بگو اى كسانى كه يهودى شدهايد
اگر پنداريد كه شما دوستان خداييد نه مردم ديگر پس اگر راست مىگوييد
درخواست مرگ كنيد (6)
|
|
قُلْ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاء
لِلَّهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
﴿6﴾ |
|
و[لى] هرگز آن را به سبب آنچه
از پيش به دستخويش كردهاند آرزو نخواهند كرد و خدا به [حال] ستمگران
داناست (7) |
|
وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ
عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ﴿7﴾
|
|
بگو آن مرگى كه از آن مىگريزيد
قطعا به سر وقتشما مىآيد آنگاه به سوى داناى نهان و آشكار بازگردانيده
خواهيد شد و به آنچه [در روى زمين] مىكرديد آگاهتان خواهد كرد
(8) |
|
قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ
ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم
بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿8﴾
|
|
اى كسانى كه ايمان آوردهايد
چون براى نماز جمعه ندا درداده شد به سوى ذكر خدا بشتابيد و داد و ستد را
واگذاريد اگر بدانيد اين براى شما بهتر است
(9) |
|
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ
الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ
خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿9﴾
|
|
و چون نماز گزارده شد در [روى]
زمين پراكنده گرديد و فضل خدا را جويا شويد و خدا را بسيار ياد كنيد باشد
كه شما رستگار گرديد (10)
|
|
فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلَاةُ فَانتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِن
فَضْلِ اللَّهِ وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
﴿10﴾ |
|
و چون داد و ستد يا سرگرميى
ببينند به سوى آن روىآور مىشوند و تو را در حالى كه ايستادهاى ترك
مىكنند بگو آنچه نزد خداست از سرگرمى و از داد و ستد بهتر است و خدا
بهترين روزى دهندگان است (11)
|
|
وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ
قَائِمًا قُلْ مَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ وَمِنَ
التِّجَارَةِ وَاللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
﴿11﴾ |
