|
به نام خداوند رحمتگر مهربان |
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
|
هر چه در آسمانها و هر چه در
زمين استخدا را تسبيح مىگويند او راست فرمانروايى و او راستسپاس و او بر
هر چيزى تواناست (1)
|
|
يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ لَهُ
الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
﴿1﴾ |
|
اوست آن كس كه شما را آفريد
برخى از شما كافرند و برخى مؤمن و خدا به آنچه مىكنيد بيناست
(2) |
|
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنكُمْ كَافِرٌ وَمِنكُم مُّؤْمِنٌ وَاللَّهُ
بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿2﴾
|
|
آسمانها و زمين را به حق آفريد
و شما را صورتگرى كرد و صورتهايتان را نيكوآراست و فرجام به سوى اوست
(3) |
|
خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ
صُوَرَكُمْ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ ﴿3﴾
|
|
آنچه را كه در آسمانها و زمين
است مىداند و آنچه را كه پنهان مىكنيد و آنچه را كه آشكار مىداريد [نيز]
مىداند و خدا به راز دلها داناست (4)
|
|
يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ
وَمَا تُعْلِنُونَ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
﴿4﴾ |
|
آيا خبر كسانى كه پيش از اين
كفر ورزيدند و فرجام بد كارشان را چشيدند و عذاب پر دردى خواهند داشت به
شما نرسيده است (5)
|
|
أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَبْلُ فَذَاقُوا وَبَالَ
أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿5﴾
|
|
اين [بدفرجامى] از آن روى بود
كه پيامبرانشان دلايل آشكار برايشان مىآوردند و[لى] آنان [مى]گفتند آيا
بشرى ما را هدايت مىكند پس كافر شدند و روى گردانيدند و خدا بىنيازى نمود
و خدا بىنياز ستودهاست (6)
|
|
ذَلِكَ بِأَنَّهُ كَانَت تَّأْتِيهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالُوا
أَبَشَرٌ يَهْدُونَنَا فَكَفَرُوا وَتَوَلَّوا وَّاسْتَغْنَى اللَّهُ
وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ﴿6﴾
|
|
كسانى كه كفر ورزيدند پنداشتند
كه هرگز برانگيخته نخواهند شد بگو آرى سوگند به پروردگارم حتما برانگيخته
خواهيد شد سپس شما را به [حقيقت] آنچه كردهايد قطعا واقف خواهند ساخت و
اين بر خدا آسان است (7)
|
|
زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن لَّن يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّي
لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى
اللَّهِ يَسِيرٌ ﴿7﴾
|
|
پس به خدا و پيامبر او و آن
نورى كه ما فرو فرستاديم ايمان آوريد و خدا به آنچه مىكنيد آگاه است
(8) |
|
فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنزَلْنَا وَاللَّهُ
بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿8﴾
|
|
روزى كه شما را براى روز
گردآورى گرد مىآورد آن [روز] روز حسرت [خوردن] است و هر كس به خدا ايمان
آورده و كار شايستهاى كرده باشد بديهايش را از او بسترد و او را در
بهشتهايى كه از زير [درختان] آن جويبارها روان است درآورد در آنجا بمانند
اين است همان كاميابى بزرگ (9)
|
|
يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن
يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ
وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ
فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
﴿9﴾ |
|
و كسانى كه كفر ورزيده و آيات
ما را تكذيب كردهاند آنان اهل آتشند [و ] در آن ماندگار خواهند بود و چه
بد سرانجامى است (10)
|
|
وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ
النَّارِ خَالِدِينَ فِيهَا وَبِئْسَ الْمَصِيرُ
﴿10﴾ |
|
هيچ مصيبتى جز به اذن خدا نرسد
و كسى كه به خدا بگرود دلش را به راه آورد و خدا[ست كه] به هر چيزى داناست
(11) |
|
مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَن يُؤْمِن
بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
﴿11﴾ |
|
و خدا را فرمان بريد و پيامبر
[او] را اطاعت نماييد و اگر روى بگردانيد بر پيامبر ما فقط پيامرسانى
آشكار است (12) |
|
وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ
فَإِنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ
﴿12﴾ |
|
خدا[ست كه] جز او معبودى نيست و
مؤمنان بايد تنها بر خدا اعتماد كنند (13)
|
|
اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ
الْمُؤْمِنُونَ ﴿13﴾
|
|
اى كسانى كه ايمان آوردهايد در
حقيقت برخى از همسران شما و فرزندان شما دشمن شمايند از آنان بر حذر باشيد
و اگر ببخشاييد و درگذريد و بيامرزيد به راستى خدا آمرزنده مهربان است
(14) |
|
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ
عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا
فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿14﴾
|
|
اموال شما و فرزندانتان صرفا
[وسيله] آزمايشى [براى شما]يند و خداست كه نزد او پاداشى بزرگ است
(15) |
|
إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّهُ عِندَهُ أَجْرٌ
عَظِيمٌ ﴿15﴾ |
|
پس تا مىتوانيد از خدا پروا
بداريد و بشنويد و فرمان ببريد و مالى براى خودتان [در راه خدا] انفاق كنيد
و كسانى كه از خست نفس خويش مصون مانند آنان رستگارانند
(16) |
|
فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَأَنفِقُوا
خَيْرًا لِّأَنفُسِكُمْ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ
الْمُفْلِحُونَ ﴿16﴾
|
|
اگر خدا را وامى نيكو دهيد آن
را براى شما دو چندان مىگرداند و بر شما مىبخشايد و خدا[ست كه] سپاسپذير
بردبار است (17) |
|
إِن تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ
لَكُمْ وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ ﴿17﴾
|
|
داناى نهان و آشكار [و] ارجمند
سنجيدهكار است (18)
|
|
عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
﴿18﴾ |
