|
به نام خداوند رحمتگر مهربان |
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
|
ما نوح را به سوى قومش فرستاديم
كه قومت را پيش از آنكه عذابى دردناك به آنان رسد هشدار ده
(1) |
|
إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن
قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿1﴾
|
|
[نوح] گفت اى قوم من من شما را
هشدار دهندهاى آشكارم (2)
|
|
قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
﴿2﴾ |
|
كه خدا را بپرستيد و از او پروا
داريد و مرا فرمان بريد (3)
|
|
أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ
﴿3﴾ |
|
[تا] برخى از گناهانتان را بر
شما ببخشايد و [اجل] شما را تا وقتى معين به تاخير اندازد اگر بدانيد چون
وقت مقرر خدا برسد تاخير بر نخواهد داشت (4)
|
|
يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى
إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاء لَا يُؤَخَّرُ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
﴿4﴾ |
|
[نوح] گفت پروردگارا من قوم خود
را شب و روز دعوت كردم (5)
|
|
قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَنَهَارًا
﴿5﴾ |
|
و دعوت من جز بر گريزشان نيفزود
(6) |
|
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَارًا
﴿6﴾ |
|
و من هر بار كه آنان را دعوت
كردم تا ايشان را بيامرزى انگشتانشان را در گوشهايشان كردند و رداى خويشتن
بر سر كشيدند و اصرار ورزيدند و هر چه بيشتر بر كبر خود افزودند
(7) |
|
وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ
فِي آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا
اسْتِكْبَارًا ﴿7﴾ |
|
سپس من آشكارا آنان را دعوت
كردم (8) |
|
ثُمَّ إِنِّي دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا ﴿8﴾
|
|
باز من به آنان اعلام نمودم و
در خلوت [و] پوشيده نيز به ايشان گفتم (9)
|
|
ثُمَّ إِنِّي أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا
﴿9﴾ |
|
و گفتم از پروردگارتان آمرزش
بخواهيد كه او همواره آمرزنده است (10)
|
|
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا
﴿10﴾ |
|
[تا] بر شما از آسمان باران پى
در پى فرستد (11) |
|
يُرْسِلِ السَّمَاء عَلَيْكُم مِّدْرَارًا
﴿11﴾ |
|
و شما را به اموال و پسران يارى
كند و برايتان باغها قرار دهد و نهرها براى شما پديد آورد
(12) |
|
وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّاتٍ
وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَارًا ﴿12﴾
|
|
شما را چه شده است كه از شكوه
خدا بيم نداريد (13)
|
|
مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا
﴿13﴾ |
|
و حال آنكه شما را مرحله به
مرحله خلق كرده است (14)
|
|
وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا ﴿14﴾
|
|
مگر ملاحظه نكردهايد كه چگونه
خدا هفت آسمان را توبرتو آفريده است (15)
|
|
أَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا
﴿15﴾ |
|
و ماه را در ميان آنها
روشنايىبخش گردانيد و خورشيد را [چون] چراغى قرار داد
(16) |
|
وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا
﴿16﴾ |
|
و خدا[ست كه] شما را [مانند]
گياهى از زمين رويانيد (17)
|
|
وَاللَّهُ أَنبَتَكُم مِّنَ الْأَرْضِ نَبَاتًا
﴿17﴾ |
|
سپس شما را در آن بازمىگرداند
و بيرون مىآورد بيرونآوردنى [عجيب] (18)
|
|
ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا
﴿18﴾ |
|
و خدا زمين را براى شما فرشى
[گسترده] ساخت (19)
|
|
وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ بِسَاطًا
﴿19﴾ |
|
تا در راههاى فراخ آن برويد
(20) |
|
لِتَسْلُكُوا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ﴿20﴾
|
|
نوح گفت پروردگارا آنان
نافرمانى من كردند و كسى را پيروى نمودند كه مال و فرزندش جز بر زيان وى
نيفزود (21) |
|
قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَاتَّبَعُوا مَن لَّمْ يَزِدْهُ
مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَارًا ﴿21﴾
|
|
و دست به نيرنگى بس بزرگ زدند
(22) |
|
وَمَكَرُوا مَكْرًا كُبَّارًا ﴿22﴾
|
|
و گفتند زنهار خدايان خود را
رها مكنيد و نه و د را واگذاريد و نه سواع و نه ي غوث و نه ي عوق و نه ن سر
را (23) |
|
وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا
سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا
﴿23﴾ |
|
و بسيارى را گمراه كردهاند
[بار خدايا] جز بر گمراهى ستمكاران ميفزاى
(24) |
|
وَقَدْ أَضَلُّوا كَثِيرًا وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا ضَلَالًا
﴿24﴾ |
|
[تا] به سبب گناهانشان غرقه
گشتند و [پس از مرگ] در آتشى درآورده شدند و براى خود در برابر خدا يارانى
نيافتند (25) |
|
مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا
لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ أَنصَارًا ﴿25﴾
|
|
و نوح گفت پروردگارا هيچ كس از
كافران را بر روى زمين مگذار (26)
|
|
وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ
دَيَّارًا ﴿26﴾ |
|
چرا كه اگر تو آنان را باقى
گذارى بندگانت را گمراه مىكنند و جز پليدكار ناسپاس نزايند
(27) |
|
إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا
فَاجِرًا كَفَّارًا ﴿27﴾
|
|
پروردگارا بر من و پدر و مادرم
و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى و جز بر
هلاكتستمگران ميفزاى (28)
|
|
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا
وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا
تَبَارًا ﴿28﴾ |
