|
به نام خداوند رحمتگر مهربان |
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
|
سوگند به فرستادگان پىدرپى
(1) |
|
وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا ﴿1﴾
|
|
كه سخت توفندهاند
(2) |
|
فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا ﴿2﴾
|
|
و سوگند به افشانندگان افشانگر
(3) |
|
وَالنَّاشِرَاتِ نَشْرًا ﴿3﴾
|
|
كه [ميان حق و باطل] جداگرند
(4) |
|
فَالْفَارِقَاتِ فَرْقًا ﴿4﴾
|
|
و القاكننده وحىاند
(5) |
|
فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْرًا ﴿5﴾
|
|
خواه عذرى باشد يا هشدارى
(6) |
|
عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ﴿6﴾
|
|
كه آنچه وعده يافتهايد قطعا رخ
خواهد داد (7) |
|
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ ﴿7﴾
|
|
پس وقتى كه ستارگان محو شوند
(8) |
|
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ ﴿8﴾
|
|
و آنگاه كه آسمان بشكافد
(9) |
|
وَإِذَا السَّمَاء فُرِجَتْ ﴿9﴾
|
|
و آنگاه كه كوهها از جا كنده
شوند (10) |
|
وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ ﴿10﴾
|
|
و آنگاه كه پيمبران به ميقات
آيند (11) |
|
وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ ﴿11﴾
|
|
براى چه روزى تعيين وقتشده است
(12) |
|
لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ﴿12﴾
|
|
براى روز داورى
(13) |
|
لِيَوْمِ الْفَصْلِ ﴿13﴾
|
|
و تو چه دانى كه روز داورى چيست
(14) |
|
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ ﴿14﴾
|
|
آن روز واى بر تكذيبكنندگان
(15) |
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿15﴾
|
|
مگر پيشينيان را هلاك نكرديم
(16) |
|
أَلَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ ﴿16﴾
|
|
سپس از پى آنان پسينيان را
مىبريم (17) |
|
ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ ﴿17﴾
|
|
با مجرمان چنين مىكنيم
(18) |
|
كَذَلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ﴿18﴾
|
|
آن روز واى بر تكذيبكنندگان
(19) |
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿19﴾
|
|
مگر شما را از آبى بىمقدار
نيافريديم (20) |
|
أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّاء مَّهِينٍ ﴿20﴾
|
|
پس آن را در جايگاهى استوار
نهاديم (21) |
|
فَجَعَلْنَاهُ فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ ﴿21﴾
|
|
تا مدتى معين
(22) |
|
إِلَى قَدَرٍ مَّعْلُومٍ ﴿22﴾
|
|
و توانا آمديم و چه نيك
تواناييم (23) |
|
فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ الْقَادِرُونَ ﴿23﴾
|
|
آن روز واى بر تكذيبكنندگان
(24) |
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿24﴾
|
|
مگر زمين را محل اجتماع
نگردانيديم (25) |
|
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفَاتًا ﴿25﴾
|
|
چه براى مردگان چه زندگان
(26) |
|
أَحْيَاء وَأَمْوَاتًا ﴿26﴾
|
|
و كوههاى بلند در آن نهاديم و
به شما آبى گوارا نوشانيديم (27)
|
|
وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُم مَّاء فُرَاتًا
﴿27﴾ |
|
آن روز واى بر تكذيبكنندگان
(28) |
|
وَيْلٌ يوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿28﴾
|
|
برويد به سوى همان چيزى كه آن
را تكذيب مىكرديد (29)
|
|
انطَلِقُوا إِلَى مَا كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ
﴿29﴾ |
|
برويد به سوى [آن] دود سه شاخه
(30) |
|
انطَلِقُوا إِلَى ظِلٍّ ذِي ثَلَاثِ شُعَبٍ
﴿30﴾ |
|
نه سايهدار است و نه از شعله
[آتش] حفاظت مىكند (31)
|
|
لَا ظَلِيلٍ وَلَا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ
﴿31﴾ |
|
[دوزخ] چون كاخى [بلند] شراره
مىافكند (32) |
|
إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ ﴿32﴾
|
|
گويى شترانى زرد رنگند
(33) |
|
كَأَنَّهُ جِمَالَتٌ صُفْرٌ ﴿33﴾
|
|
آن روز واى بر تكذيبكنندگان
(34) |
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿34﴾
|
|
اين روزى است كه دم نمىزنند
(35) |
|
هَذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ﴿35﴾
|
|
و رخصت نمىيابند تا پوزش
خواهند (36) |
|
وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ﴿36﴾
|
|
آن روز واى بر تكذيبكنندگان
(37) |
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿37﴾
|
|
اين [همان] روز داورى استشما و
[جمله] پيشينيان را گرد مىآوريم (38)
|
|
هَذَا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْنَاكُمْ وَالْأَوَّلِينَ
﴿38﴾ |
|
پس اگر حيلتى داريد در برابر من
بسگاليد (39) |
|
فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ ﴿39﴾
|
|
آن روز واى بر تكذيبكنندگان
(40) |
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿40﴾
|
|
اهل تقوا در زير سايهها و بر
كنار چشمهسارانند (41)
|
|
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ
﴿41﴾ |
|
با هر ميوهاى كه خوش داشته
باشند (42) |
|
وَفَوَاكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿42﴾
|
|
به [پاداش] آنچه مىكرديد
بخوريد و بياشاميد گواراتان باد (43)
|
|
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
﴿43﴾ |
|
ما نيكوكاران را چنين پاداش
مىدهيم (44) |
|
إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنينَ ﴿44﴾
|
|
آن روز واى بر تكذيبكنندگان
(45) |
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿45﴾
|
|
[اى كافران] بخوريد و اندكى
برخوردار شويد كه شما گناهكاريد (46)
|
|
كُلُوا وَتَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ
﴿46﴾ |
|
[ولى] آن روز واى بر
تكذيبكنندگان (47)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿47﴾
|
|
و چون به آنان گفته شود ركوع
كنيد به ركوع نمىروند (48)
|
|
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لَا يَرْكَعُونَ
﴿48﴾ |
|
آن روز واى بر تكذيبكنندگان
(49) |
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿49﴾
|
|
پس به كدامين سخن پس از [قرآن]
ايمان مىآورند (50)
|
|
فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ ﴿50﴾
|