صفحه اول(فهرست)
		به نام خداوند رحمتگر مهربان   بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ   آنگاه كه آسمان زهم بشكافد (1)   إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ﴿1﴾   و آنگاه كه اختران پراكنده شوند (2)   وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ﴿2﴾   و آنگاه كه درياها از جا بركنده گردند (3)   وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿3﴾   و آنگاه كه گورها زير و زبر شوند (4)   وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿4﴾   هر نفسى آنچه را پيش فرستاده و بازپس گذاشته بداند (5)   عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿5﴾   اى انسان چه چيز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته (6)   يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿6﴾   همان كس كه تو را آفريد و [اندام] تو را درست كرد و [آنگاه] تو را سامان بخشيد (7)   الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿7﴾   و به هر صورتى كه خواست تو را تركيب كرد (8)   فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاء رَكَّبَكَ ﴿8﴾   با اين همه شما منكر [روز] جزاييد (9)   كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿9﴾   و قطعا بر شما نگهبانانى [گماشته شده]اند (10)   وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿10﴾   [فرشتگان] بزرگوارى كه نويسندگان [اعمال شما] هستند (11)   كِرَامًا كَاتِبِينَ ﴿11﴾   آنچه را مى‏كنيد مى‏دانند (12)   يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿12﴾   قطعا نيكان به بهشت اندرند (13)   إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿13﴾   و بى‏شك بدكاران در دوزخند (14)   وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿14﴾   روز جزا در آنجا درآيند (15)   يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ ﴿15﴾   و از آن [عذاب] دور نخواهند بود (16)   وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿16﴾   و تو چه دانى كه چيست روز جزا (17)   وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿17﴾   باز چه دانى كه چيست روز جزا (18)   ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿18﴾   روزى كه كسى براى كسى هيچ اختيارى ندارد و در آن روز فرمان از آن خداست (19)   يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ﴿19﴾