صفحه اول(فهرست)
		به نام خداوند رحمتگر مهربان   بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ   نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى (1)   سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ﴿1﴾   همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد (2)   الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى ﴿2﴾   و آنكه اندازه‏گيرى كرد و راه نمود (3)   وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى ﴿3﴾   و آنكه چمنزار را برآورد (4)   وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَى ﴿4﴾   و پس [از چندى] آن را خاشاكى تيره‏گون گردانيد (5)   فَجَعَلَهُ غُثَاء أَحْوَى ﴿5﴾   ما بزودى [آيات خود را به وسيله سروش غيبى] بر تو خواهيم خواند تا فراموش نكنى (6)   سَنُقْرِؤُكَ فَلَا تَنسَى ﴿6﴾   جز آنچه خدا خواهد كه او آشكار و آنچه را كه نهان است مى‏داند (7)   إِلَّا مَا شَاء اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَى ﴿7﴾   و براى تو آسانترين [راه] را فراهم مى‏گردانيم (8)   وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى ﴿8﴾   پس پند ده اگر پند سود بخشد (9)   فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَى ﴿9﴾   آن كس كه ترسد بزودى عبرت گيرد (10)   سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَى ﴿10﴾   و نگون‏بخت‏خود را از آن دور مى‏دارد (11)   وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿11﴾   همان كس كه در آتشى بزرگ در آيد (12)   الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَى ﴿12﴾   آنگاه نه در آن مى‏ميرد و نه زندگانى مى‏يابد (13)   ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى ﴿13﴾   رستگار آن كس كه خود را پاك گردانيد (14)   قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّى ﴿14﴾   و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد (15)   وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى ﴿15﴾   ليكن [شما] زندگى دنيا را بر مى‏گزينيد (16)   بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿16﴾   با آنكه [جهان] آخرت نيكوتر و پايدارتر است (17)   وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى ﴿17﴾   قطعا در صحيفه‏هاى گذشته اين [معنى] هست (18)   إِنَّ هَذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَى ﴿18﴾   صحيفه‏هاى ابراهيم و موسى (19)   صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى ﴿19﴾