صفحه اول(فهرست)
		به نام خداوند رحمتگر مهربان   بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ   آنگاه كه زمين به لرزش [شديد] خود لرزانيده شود (1)   إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿1﴾   و زمين بارهاى سنگين خود را برون افكند (2)   وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿2﴾   و انسان گويد [زمين] را چه شده است (3)   وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا ﴿3﴾   آن روز است كه [زمين] خبرهاى خود را باز گويد (4)   يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿4﴾   [همان گونه] كه پروردگارت بدان وحى كرده است (5)   بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا ﴿5﴾   آن روز مردم [به حال] پراكنده برآيند تا [نتيجه] كارهايشان به آنان نشان داده شود (6)   يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ﴿6﴾   پس هر كه هموزن ذره‏اى نيكى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد (7)   فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ﴿7﴾   و هر كه هموزن ذره‏اى بدى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد (8)   وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ﴿8﴾